Herkes yaşadıklarından bir şeyler öğrenir mi bilmiyorum, inatla anlamak istemeyenler vardır herhalde. Ama ben her seferinde bir şeyler öğreniyorum yaşadıklarımdan; her saat, her dakika hatta her an…
Artık öncesini düşünmek yok benim için. Olanları, yaşanmışları. Bundan sonrası var…
Yaşayacaklarım; mutluluklarım, gözyaşlarım, seveceğim insanlar, nefret edeceğim insanlar, gökyüzü, deniz, sevinçler yine olacak bundan sonra……
Bundan sonrası için, farklı şeyler de olacak tabii ki; her şeyi daha yoğun yaşayacağım artık! Ataol Behramoğlu’nun dediği gibi;
Daha çok seveceğim, gökyüzünü daha çok seyredeceğim bundan sonra,
Saatlerce kuşları izleyeceğim, kumsalda uzun uzun yatacağım,
Sonra kızgın kumlardan atacağım kendimi denize…
Zümrüt yeşili kırlarda koşacağım tüm gücümle,
Ve papatyaların arasında bırakıvereceğim kendimi.
Yeni insanlar tanıyacak, yeni kitaplar okuyacağım,
Suyu kana kana içecek, doğaya karışırcasına yaşayacağım bundan sonra!
Bundan sonra kuzey yıldızı benim olacak!
ATAOL BEHRAMOĞLU - YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
Kopmaz kökler salmaktır oraya
Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin
İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına
Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiçbir seyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın
Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.
